De zwerm

De zwerm

Een boek van ruim 900 pagina’s weer herlezen. Soms doe ik dat. Het moet dan uiteraard wel gaan om een boek dat het herlezen waard is. Vaak gaat het dan om complexere maar tegelijk spannende boeken. Zo heb ik In de ban van de ring meerdere keren herlezen, alsmede de Sandman-reeks van Neil Gaiman. Dit keer dus De zwerm (Duits: Der Schwarm).

Waarom is deze ‘ecologische thriller’ zo dik? Eigenlijk is het verhaal zelf niet erg complex. Wat het complex

Lees verder: De zwerm

Omega minor

Omega minor

Wat moet ik met dit boek? Het uiteindelijke cijfer dat we met de leesclub aan Omega minor gaven was ongeveer een acht. En toch waren de reacties niet alleen positief. Een bizar (slecht?) einde, veel filosofische (te-)vaagheden, veel (te) expliciete gruwelijkheden. Te academistisch en (te) veel seks…

Wellicht tekenend is de plot zoals die op Wikipedia staat. Het is duidelijk dat de auteur van dit stukje tekst niet goed wist hoe hij dit boek moest samenvatten:

Berlijn, 1995. Paul Andermans,

Lees verder: Omega minor

Mama kwijt

Mama kwijt

Foto: Marjolein van Herten

Tot en met komende vrijdag (28 januari) zijn het nog de Nationale Voorleesdagen – deze begonnen vorige week woensdag. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) organiseert dit gebeuren elk jaar. Aan de hand van het door hen uitgeroepen Prentenboek van het jaar wordt overal in het land door al dan niet bekende Nederlanders voorgelezen. Dit gebeurt onder andere in bibliotheken en kinderboekwinkels. En hopelijk ook bij ouders thuis.

Dit jaar

Lees verder: Mama kwijt

V for Vendetta

V for Vendetta

Eén van de stripklassiekers die nog op mijn lijstje stond, was V for Vendetta van stripgrootmeester Alan Moore, van wie ik al eerder de klassieker Watchmen uitvoerig heb besproken in vier artikelen.

Canon, literatuur, klassieker, cult – zomaar wat termen om aan te geven dat een werk meer is dan gewoon een goed boek (of film, of strip…). Onder andere in de artikelen over Watchmen heb ik duidelijk willen maken dat ook sommige strips dergelijke predicaten kunnen hebben.

Lees verder: V for Vendetta

The Eye of the World

The Eye of the World

Als iemand mij een aantal jaren geleden vroeg van wat voor boeken ik hield, zei ik meestal ‘van alles, maar vooral horror en fantasy’. Op een gegeven moment las ik eigenlijk weinig horror meer en nauwelijks fantasy. Bovendien: mijn fantasy-ervaringen bestaan grotendeels uit The Lord of the Rings en de boeken van Neil Gaiman (als je dat laatste al fantasy kan noemen). Mijn broer heeft echter een hele kast vol fantasy-series, dus vroeg ik hem of ik

Lees verder: The Eye of the World

Ze lopen gewoon met me mee…

Ze lopen gewoon met me mee...

Als kind hield ik ontzettend veel van prentenboeken – zelfs op de leeftijd dat de meeste andere kinderen die van lezen hielden zich bezighielden met Thea Beckman was ik stiekem nog steeds verliefd op die mooie plaatjes. De enige boeken met veel tekst die ik las waren Meester Pompelmoes van Hans Andreus en die fantastische uit het Engels vertaalde korte verhalen vol spoken, rare wezens en vreemde gebeurtenissen van een schrijver van wie ik helaas de

Lees verder: Ze lopen gewoon met me mee…

Roman van Walewein

Walewein

De hierboven afgebeelde uitgave uit 1350 is helaas niet de versie van de Roman van Walewein die ik heb gelezen. Ik heb om het mezelf maar eens gemakkelijk te maken een papieren prozavertaling van deze Middelnederlandse Arthurroman gelezen. Het verhaal wordt er echter niet minder bijzonder door.

Walewein, bij veel mensen bekender onder de Engelse naam Gawain, was een van Arthurs rondetafelridders. In het verhaal wordt een queeste in drie delen beschreven. Om een magisch schaakbord voor koning Arthur

Lees verder: Roman van Walewein

Marvel 1602

Marvel 1602

Onlangs besprak ik een kinderboek van Neil Gaiman; dit keer een boek uit dat andere genre waarmee hij zo bekend is geworden: de strip (of ‘graphic novel’): Marvel 1602.

Neil Gaiman is als stripschrijver vooral bekend van Sandman, een complexe, lange reeks ‘graphic novels’ van de alternatieve volwassentak van DC: Vertigo. Het is naast de roman American Gods wellicht zijn bekendste en meest geprezen werk – naar mijn mening zeer terecht. Voor de mensen die Gaiman beter kennen zijn

Lees verder: Marvel 1602

Odd and the Frost Giants

Odd and the Frost Giants

Vandaag zitten we in Nederland midden in de kinderboekenweek, met als thema ‘Superhelden – over dapper durven zijn’. Dat leek mij een mooie gelegenheid om mijn nieuwste Neil Gaiman-aanwinst te lezen, Odd and the Frost Giants, een kinderboek over, jawel, een jonge held. Neil Gaiman, een groot campagnevoerder voor het behoud van bibliotheken en leesbevordering onder kinderen, schreef dit dunne kinderboek ter gelegenheid van World Book Day 2009 in Engeland.

Het boek begint aldus:

There was a

Lees verder: Odd and the Frost Giants

Saga of the Swamp Thing – book two

Saga of the Swamp Thing - book two

In april dit jaar schreef ik over Swamp Thing, en wel over de eerste serie, van Len Wein en Berni Wrightson. De serie beleefde echter zijn hoogtepunt onder de scripts van Alan Moore, vooral bekend van Watchmen. In de bundel Saga of the Swamp Thing – Book Two staat een tweede reeks afleveringen van de hand van Moore.

Tussen de bundel Dark Genesis en Saga of the Swamp Thing – Book Two

Lees verder: Saga of the Swamp Thing – book two