Werkloos

Vorige week was het erg druk en daarom is hier nu pas weer een column. Ik had namelijk veel sociale verplichtingen. U zegt ‘en werk’? Nee nee, ik ben werkloos, en daarom heb ik meer tijd om in de trein te zitten op weg naar sociale verplichtingen. O, nu gaat u me zeker beschuldigen dat ik dan best een of twee of wel honderd columns in de trein had kunnen schrijven… Dan begrijpt u het verkeerd: ik neem mijn werkloosheid zeer serieus. Als een Oscar Wilde zit ik aan het treinraam met de linkerhand onder mijn kin en mijn ranke

Lees verder: Werkloos

Stof

Het is gewoon te banaal. Iedereen weet het: in december 2012 vergaat de wereld. Door een meteoriet nog wel. Op 25 november wisten de geleerden het zeker: er zou een meteoriet op aarde storten – niet op 23 december, maar op 5 december. Natuurlijk kreeg de rots uit de ruimte de naam Bolon, naar de Mayagod Bolon Yokte’ K’uh.

 

Massale zelfmoordacties, grote feesten, plunderingen, verkrachtingen. Op 5 december zit Adam Heertje op de wc. Het lichaam gaat door met wat het altijd heeft gedaan. Adam had honger, Adam moest naar de wc. Wat is een mooiere plaats om te

Lees verder: Stof

De wraak van Marten Hill

Lieve zuster, ik schrijf je deze brief met een gevoel van gelatenheid. Ik zal niet meer thuiskomen, en ik wil je bedanken voor je genegenheid. Ik ben niet meer bang voor de onnoembare dood die me te wachten staat, maar ik kan niet de tranen tegenhouden als ik eraan denk dat ik je nooit meer zal zien, o lieve zuster! Wat een kwelling dat mijn cipiers me juist dit als laatste hebben gelaten: een onbeschreven blad, een pen, een potje inkt en de opdracht mijn afscheid in woorden te schrijven. Dat, en dan alleen nog het wachten. Was het niet

Lees verder: De wraak van Marten Hill

Reizend haardvuur

De vrouw knikt vriendelijk naar me. Ze gaat tegenover me zitten. ‘Zo,’ zegt ze met een soort opluchting; haar gewicht rust nu op de nep-roodleren bank. Tevreden strijkt ze haar soepjurk recht. Ze kijkt geïnteresseerd naar me. Ik verwacht elk moment dat ze zal zeggen: ‘Goh, wat gezellig hier in de trein hè?’, maar ze blijft alleen kijken en zwijgt.

Aan de andere kant van het gangpad zitten twee studenten tegenover elkaar. Hoewel ze beiden slordige kleren aan hebben, denk ik niet dat ze bij elkaar horen. De ene kijkt verveeld naar het raam dat door de donkerte zijn gezicht

Lees verder: Reizend haardvuur