De eetclub

De eetclub

Foto: still uit de film De eetclub (2010)

Wat doe je als recensent als alles wat je wilde zeggen over een film al is gezegd in een andere recensie? 1) Je jat meteen ook maar zijn sprekende filmstill; 2) Verwijzen naar die recensie met een link. Het mag duidelijk zijn dat ik het roerig met Kevin Toma van Cinema.nl eens ben over De eetclub – de verfilming van Saskia Noorts roman uit 2010.

Voor de luiaards onder mijn lezers die de recensie zelf niet willen lezen, hier een opsomming van de belangrijkste bezwaren van Toma:

  • De eetclub? De wijnclub zul je bedoelen!
  • Spannende muziek alleen maakt de film niet spannend als er weinig aan de scènes en de dialogen te beleven valt;
  • De personages worden niet goed uitgewerkt waardoor de kijker steeds vergeet wie nou wie is. Al is de casting op zich goed, er wordt niks mee gedaan.

De eetclub scoort terecht een onvoldoende op het IMDb.

Toegegeven, ik heb het boek zelf niet gelezen. De boeken van Saskia Noort trekken mij niet, en ik vrees dat deze film dat gevoel alleen maar heeft versterkt. Ik kan dus ook niet zeggen of het boek goed is verfilmd of niet, hoewel ik mag hopen dat in het boek de personages beter zijn uitgewerkt en de plot daarmee ook sterker is. In de film bestaat de plot uit een kluwen van affaires, complotten en ‘ongelukken’. Het hoofdpersonage, Karen, komt hier zonder dat ze het aanvankelijk wil midden in terecht.

Ik ben geen groot fan van de gemiddelde Nederlandse film. Uitzonderingen zijn onder andere Soldaat van Oranje en Karakter. Voor de meeste geldt echter hetzelfde als wat ik in mijn vorige logje heb gezegd over de Nederlandse literatuur: plat, gevoelloos… en daarbij komt voor de film ook nog overgeacteerdheid en irritante arty-fartyheid (stempel van de filmacademie, denk ik). Toch heb ik wel het idee dat er, net als in de literatuur, verandering gaande is in de Nederlandse filmwereld: steeds vaker maken trailers mij nieuwsgierig naar de film. Zo wil ik best Loft nog eens gaan zien (opvallend genoeg met script van Saskia Noort!). Maar daadwerkelijk zien doe ik nog nauwelijks: vastgeroeste gewoonte, denk ik.

Nu is mijn vrouw docent Nederlands geweest. Zij meende het boek te kennen van de talloze havo-4 boekverslagen (en besloot het boek zelf niet te lezen). Zij was het die de dvd van een collega had geleend om gezellig samen te kijken. Het was best gezellig, maar de film werd er niet spannender (en dus aangenamer) op door haar continue commentaar: ‘Hè? Wat zei ze nou? Ik versta er geen reet van!’ – ‘Maar, maar dat is toch Angela? Oh nee, Babette. Waarom speelt Angela Schijf niet gewoon Angela?!’ – ‘Nou, dit is echt heel anders dan in al die boekverslagen, hoor. Wat probeerden die leerlingen mij op de mouw te spelden?’
Wat dat laatste betreft: bij de laatste scène riep ze opeens uit: ‘Oh nee! Ik ben in de war met Nieuwe buren!’

De eetclub – 2010   Regie: Robert Jan Westdijk; Script: Saskia Noort (boek), Marjan Lammers (script); Acteurs: Bracha van Doesburgh, Thom Hoffman, Halina Reijn; IMDb-cijfer: 4,9

(Lezen-kijken-luisteren, 2011)

Geen reacties mogelijk