De koe zegt WRAAAAAH

Foto: Pieter Brouwer

De motoriek van Karel gaat met sprongen vooruit. Nou ja, springen zelf kan hij natuurlijk nog niet, maar hij rent nu kruipend door de kamer, loopt heen en weer op de bank met zijn armen op de rugleuning, en lopend aan twee handen verkent hij het hele huis. Ook de fijne motoriek gaat vooruit. Zo slaat hij graag zelf de bladzijden om van zijn (kartonnen) boekjes. En dat gaat netjes per bladzijde.

In die boekjes staan vaak allerlei dieren. We hebben boekjes als Sapperdeflap daar is Koe!, De vogels en Mijn vingerboekje met Bibi de Bij. Erg leuk allemaal… maar ze laten ook zien dat Karels welbespraaktheid nog niet helemaal is uitontwikkeld.
In Sapperdeflap zitten schuifjes waarachter (kiekeboe!) allerlei dieren zich blootgeven voor de koe. Eerst een varken (GROGRO), dan een geit (MÈÈÈÈÈH), dan een ezel (IA) en dan Karel zelf (via een spiegeltje). Hij zegt meestal niks bij de spiegel, maar geeft zichzelf vaak wel een vriendschappelijke lik. Ook bij de andere dieren zegt hij niks – de zojuist vermelde onomatopeeën worden alleen braaf door mijzelf uitgesproken.
Het boekje De vogels bevat zes vogelsoorten met knopjes. Wanneer deze worden ingedrukt, volgt het juiste vogelgeluid. Erg leerzaam, ook voor volwassenen, maar lastig na te doen (hoewel de koekoek en de duif nog best gaan). Overigens is het wel een van Karels lievelingsboeken.
Zijn grootste lievelingsboek is echter Bibi de Bij. Bibi kijkt steeds met het wendbare skelet van een vinger in zich door het boekje naar buiten. Karel is helemaal verliefd op haar en geeft Bibi steeds kusjes als ze gaat zoemen. ZZZZZZZ. Maar nadoen? Ho maar.

Naast de boekjes heeft hij ook houten puzzels. Hij vindt het heerlijk de puzzelstukjes eruit te halen en vervolgens goed te bestuderen. Ook hier gaat het vooral om dieren. Mijn vrouw en ik geven die houten diertjes de bijpassende geluiden. Zo zegt de leeuw, steeds als Karels handjes ernaar grijpen, vanzelfsprekend WRAAAH! Dit heeft voor een goede conditionering gezorgd. Steeds als Karel de leeuw ziet, spreekt hij bijna fluisterend, doch angstaanjagend en met een ernstig gezicht: WRAAAH! Sterker nog: bij de vraag ‘wat zegt de leeuw?’ geeft Karel het juiste antwoord. WRAAAH! Ook op andere vragen die beginnen met ‘wat zegt’ of ‘wat doet’ heeft Karel een antwoord. ‘Wat zegt het varken?’ ‘WRAAAH!’. ‘Wat zegt de slang?’ ‘WRAAAH!’. Wat zegt de libel?’ ‘WRAAAH!’.
Hm. Ik heb geprobeerd hem wat andere geluiden bij te brengen. Vandaag is het me gelukt met een tweede dier, hoewel het nog niet altijd goed gaat. Het konijn namelijk. Het konijn zegt ‘MFMFMFMF’ (neusgesnuif).

Nee, Karel is nog niet bepaald een redenaar. Af en toe zegt hij papapapapa of mamamamama (soms ook nog bij de juiste persoon). Soms doet hij Nazgûl na (die krijsende ringgeesten uit The Lord of the Rings). En ook idiomen als ‘bladuhbapadoe’, ‘lodl-lodl-lodl’ en ‘wawawa-haaaa’ weerklinken met enige regelmaat in onze woonst. Ja, er is een begin, zullen we maar zeggen.

(Origineel: Tips Werkende Ouders, 2011)

Geen reacties mogelijk