Hapje hond?

Hapje hond?

Je hoeft geen beroepsschrijver te zijn om een boek te schrijven. Er zijn nogal wat kleine boekjes die je in de boekwinkel in het schap ‘geschenkboeken’ of iets dergelijks vindt. Meestal gaat het om side projects van allerhande mensen. Zo heeft docent Nederlands en reiziger Ruud Beerens het boekje Hapje hond?  geschreven. Of is het geen geschenkboek?

Ik ken Ruud zelf nog van mijn studie Nederlands in Nijmegen. Hij viel toen al op door zijn lange bos krullen, bijzondere smaak, zijn verering van Harry Mulisch, zijn afkeer van Harry Potter (wat voor mij dan weer een speciale band schiep) en aparte bezigheden, zoals het anoniem versturen van komkommers. En ja, het gaat om het boek, niet om de vent – al is de vent in dit boek wel goed zichtbaar.

Hapje hond? is een verslag van Ruuds reis naar Vietnam en Cambodja. Dat ik het hiervoor noemde als ‘geschenkboekje’ heeft te maken met a) het formaat van het boekje, b) de toegankelijkheid – het is licht geschreven – en c) het feit dat het non-fictie is. Maar dan houdt de gelijkenis wel op. Het gaat namelijk niet om (platte) wc-lectuur, nonsensicale wetenswaardigheid of plaatjes met zaptekstjes. Al zit er veel humor in het reisverslag, er staan ook interessante wetenswaardigheden in (soms als ‘reisgidsinformatie’ in cursieve alinea’s), en wordt er stilgestaan bij minder vrolijke zaken, zoals de afslachting van het Vietnamese dorp My Lai door de Amerikanen.
Als een rode draad door het verslag loopt de culinaire queeste van Ruud. De titel verwijst al naar hondenvlees, en Ruud schuwt onbekende hoekjes in de Indochinese dorpen niet om voor onze ogen bizarre gerechten te proeven. Deze rode draad maakt dat het boekje niet een aaneenschakeling is van losse gebeurtenissen en sightseeing. Daarbij stapt Ruud als schrijver af en toe uit het reisverslag en geeft commentaar op zijn eigen schrijven. Op mij komt het soms een beetje vervreemdend over in een reisverslag, maar het zal de invloed van meester Mulisch wel zijn.

Ik krijg zelf liever een goed boek dan een ‘geschenkboek’ (die belanden al snel in de doos voor naar de antiquariaat). Gelukkig dus dat dit boek ondanks de dikte en de snelle leesbaarheid meer is dan dat. Het is goed geschreven, inspirerend en origineel. In het ‘nawoord’ wordt Michael Palin als groot voorbeeld genoemd, en dit boek als een sollicitatie naar dergelijke grote reisverslagen. Het is dus te hopen dat Ruuds volgende boek wat groter is qua formaat, dat staat wat beter in het schap ‘reisverhalen’.

Hapje hond?   door Ruud Beerens

(Boekscout.nl, Soest, 2011)

(Lezen-kijken-luisteren, 2011)

Geen reacties mogelijk