Kort verhaal

Een paar dagen geleden heb ik dan eindelijk eens een kort verhaal geschreven. Leespubliek tot nu toe: alleen ik. Dat komt omdat ik bang ben. Ik vrees dat als mensen dat korte verhaal lezen, denken dat ik een psychopaat ben, of dat ze het gaan vergelijken met Woensdag gehaktdag of zo. Nee, ik houd het liever voor mezelf. Ik heb de papieren waar het op staat verstopt onder een geheim luik onder het vloerkleed, waar alleen ik van weet. Er staat bovendien nog een tafelpoot op. Het moest wel daar, want in de geheime gangkast is geen plaats meer.
Nou ja, ik heb in elk geval de smaak te pakken en ga gewoon lekker verder schrijven. En wie weet, komt er volgende keer een verhaal uit dat wel geschikt is voor publicatie. Ik kan het bijvoorbeeld eerst laten lezen aan een toevallige passant. Als ik dan door zijn of haar reactie me niet gedwongen voel het verhaal toch weer voor 100% onbekend te maken, kan ik het met een gerust hart aan iedereen laten lezen. Wat zou dat mooi zijn.

(Caviazwerm, 2008)

Geen reacties mogelijk