Meester van de zwarte molen

Meester van de zwarte molen

Foto: still uit de film Meester van de zwarte molen (2008)

Toen ik bij de vrienden, met wie ik de dag ervoor het spel Kooplieden en Barbaren had gespeeld, kwijlend naar de gevulde boeken- en dvd-kast zat te kijken, jatte ik gauw één dvd. Het ging om de verfilming van Meester van de Zwarte Molen. Gisteren heb ik deze met veel plezier gekeken.

Ik was als kind niet zo’n lezer, en hield niet van de verantwoorde historische romans van Lemniscaat die mijn zus verslond. Wel las ik vreemde en duistere kinderboeken – vaak vertaald uit het Engels of Duits. Het oneindige verhaal was mijn lievelingsboek en heb ik vaak herlezen. Meester van de Zwarte Molen las ik ook ooit, maar ik herlas het pas veel later als volwassene – ik wist niks meer van het verhaal, maar de sfeer had ik wel goed onthouden. De schrijver schuwt geen lijken en vermalen botten, zaken die je niet snel in een kinderboek verwacht, maar dit past goed bij de mooie zwarte sfeer in het boek.
Het verhaal begint met de arme jongen Krabat die leeft in de tijd van de grote pestepidemiën. Op Drie Koningen gaat Krabat met twee vrienden bedelend langs de huizen, totdat hij door een stem naar een oude duistere molen wordt geroepen, waar hij als knecht kan werken. Op de molen worden allerlei geheimzinnigheden door de knechten verzwegen en steeds meer komt Krabat achter het dreigende gevaar en de waarheid rond de duistere eenogige molenaar…

Krabat (de oorspronkelijke titel) van de Duitse schrijver Otfried Preuβler werd al een jaar na de verschijning in Duitsland (1971) vertaald in het Nederlands. In 1978 werd er in Tsjechië een korte, onbekend gebleven film van gemaakt. Pas in 2008 werd het boek in Duitsland zelf verfilmd. Op het IMDb krijgt de film mijns inziens wel een erg laag cijfer (een zes). De film doet recht aan het boek, wat bijzonder is voor verfilmingen, zeker die van kinderboeken. Zo heb ik mij eerder al eens mateloos geërgerd aan de verfilming van Het oneindige verhaal. Het verhaal is wat ingekort – van drie jaar naar twee jaar verhaaltijd – maar dat is niet storend.
De sfeer is erg goed overgenomen. Zelfs als volwassene (het is geen film voor kleine kinderen) lopen de rillingen je over het lijf door de geluidseffecten en de zwarte kleurtonen. Door gebruik te maken van onbestemde fluisteringen, vogelgeluiden, gekraak en dergelijke, voel je als kijker de angstige onrust die hoofdpersoon Krabat ook moet voelen. Goed gemaakte details als vuile handen, rommel, stoffigheid en natte kilte maken de sfeer verder realistisch en duister.

Het verhaal blijft dicht bij het boek. Wel is het tempo in het begin hoog: in een korte intro wordt het begin van het boek verteld alsof het om een ‘vorige keer in…’ gaat. De film duurt twee uur – wat mij betreft had het langer mogen duren zodat het begin beter uitgewerkt had kunnen worden. Verder zit er een gevechtsscène in met een dusdanige contrastrijke belichting en handheld-cameratechniek dat je de scène het liefst zou willen overslaan om de duistere rust in de film niet te laten verpesten.

Ben je van plan de film nog te gaan zien? Ga dan niet eerst de trailer kijken, aangezien dit een echte spoiler is, maar laat je gewoon meevoeren en verrassen door het verhaal. Kijk ook niet op de link beneden die verwijst naar de sage waarop het verhaal is gebaseerd – kijk daar wel op zo gauw je de film hebt gezien: erg interessant!

Meester van de Zwarte Molen (Krabat) – 2008 Regie: Marco Kreuzpaintner; Script: Michael Gutmann, naar boek van Preuβler; Acteurs: David Kross, Christian Redl, Daniel Brühl; IMDb-cijfer: 6,1

Meester van de Zwarte Molen door Otfried Preuβler

(Lemniscaat, Rotterdam – 2003 (1e druk 1972); vert. van Krabat door W.I.C. Royer-Bicker; oorspr. Arena-Verlag Georg Popp, Wurzburg, 1971)

(Lezen-kijken-luisteren, 2011)

Geen reacties mogelijk