Mr. Zombie

Mr. zombie

‘Ik ben dood, maar ik vind het niet zo erg. Ik heb geleerd ermee te leven.’

De openingszin van het boek Mr. Zombie (oorspronkelijk: Warm Bodies) geeft al goed weer dat het hier niet om een ‘normale’ zombieroman gaat. Onder ‘normaal’ bedoel ik de boeken (en films) die voortborduren op de prototype zombiefilms van zombiefilmicoon George A. Romero: verhalen over gedachteloze dode lichamen die door de helden van het verhaal in de pan gehakt dienen te worden, het liefst met zoiets als een kettingzaag. In 1985 verscheen van Romero zelf echter de wat minder bekende film Day of the Dead. In deze film zijn de levende mensen eigenlijk minder sympathiek dan de zombie die ze gevangen houden. Dit gegeven lijkt schrijver Isaac Marion verder uitgewerkt te hebben: zijn boek is geen echte horror, maar een existentialistisch verhaal over een zombie met een identiteitscrisis en een Bildungsroman. De levende mensen in het boek staan op de rand van uitsterven – wellicht door hun eigen toedoen.

De schrijver van deze vernieuwende zombieroman, Isaac Marion, was tot het verschijnen van dit boek een grote onbekende. Hij schreef korte verhalen die hij publiceerde op zijn weblog. Een van deze verhalen, I am a Zombie Filled with Love, trok de aandacht van een literair agent, die Marion aanmoedigde het uit te werken tot een volledige roman. De eerste twee zinnen van het boek stammen duidelijk nog uit het korte verhaal. In dit verhaal legt de zombiehoofdpersoon zich neer bij het feit dat hij een eeuwig ‘leven’ leidt van apathie en zinloosheid. In de roman krijgt de ondode hoofdpersoon, R, echter een soort vonk van levensdrang en ontwikkelt zijn denken zich dermate, dat hij gaat nadenken over wat hij is, en komt hij tot de conclusie dat hij weer wil leven. Dit gegeven zet een verhaal in beweging van ontwikkeling en inzicht – zowel bij de ondode hoofdpersoon als bij de levenden die hij ontmoet. Over dit grote verschil tussen het korte verhaal en de roman zegt Marion:

I think that 180 is mainly due to some personal realizations and epiphanies I had while I was writing the book. My own outlook on life changed radically during that year, going from the ‘the world is going to hell and Jesus is coming back tomorrow so screw it, nothing we do here matters’ mentality drilled into me in my Christian youth to a more conscious, hopeful perspective on the world, and it came out in the story.

Elders in het interview waar dit citaat uit komt, zegt hij:

Oddly enough, despite the post-apocalpytic fantasy setting, Warm Bodies is one of the most autobiographical things I’ve written. My personal transformation that I explained above kind of mirrors what happens to R, who let’s face it, is a character very much based on myself, especially when combined with Perry as his super-ego. (…) In my writing in general, I draw a lot from my archives of real people and real experiences, but Warm Bodies surprised me with how personal it became.

Al begint het boek wat absurd en humoristisch (zie wederom de eerste zin), het ontwikkelt zich tot een vrij filosofisch boek met scherpe waarnemingen over (de zin van) het leven en de positie en omgang van de mensheid op en met zijn wereld. Het geloofwaardig en serieus maken van een zo’n absurd gegeven als zombies heeft Marion waarschijnlijk alleen kunnen bereiken door de door hem genoemde autobiografische en aan de werkelijkheid ontleende aanpak.
Naast de existentialistische thematiek worden ook andere thema’s behandeld, waaronder de betekenis van de culturele erfenis. Is het erg wanneer er boeken, liedjes en kunstwerken verdwijnen of worden vergeten? Draagt deze erfenis iets bij aan ons mens-zijn? Niet voor niks haalt Marion de twee motto’s voor zijn roman uit het Gilgamesj-epos, het boek dat bekend staat als de ‘eerste en oudste’ roman. Een van de motto’s bestaat uit drie puntjes, die staan voor een lege, verloren en dus vergeten fragment uit dit ongelooflijk oude verhaal.

Ten slotte is het zeer opvallend dat het boek eerder filmrechten verwierf dan dat er een boekuitgever voor was gevonden. Het werk is inderdaad erg filmisch geschreven en leent zich denk ik goed voor een verfilming. De film komt in 2013 uit en heeft een mooie cast, waaronder een rol voor een van mijn favoriete acteurs, John Malkovich (als de verdorven generaal Grigio). Kijk hier voor de trailer.

Misschien dan toch nog één minpuntje om af te sluiten. Naar het einde toe wordt duidelijk dat het toch allemaal draait om de liefde. Liefde voor het leven en voor de wereld om je heen. En daarbij mag een echte doornroosjekus niet ontbreken. Een beetje zoetsappig is het wel…

Mr. Zombie       door Isaac Marion

(The House of Books, Vianen, 2011; oorspr. Warm Bodies, Atria Books, New York, 2010)

(Lezen-kijken-luisteren, 2012)

Geen reacties mogelijk