Pirates of the Caribbean: On stranger Tides

Pirates of the Carribean 4

Foto: still uit de film Pirates of the Carribean: On stranger Tides (2011)

Was Johnny Depp vroeger nog synoniem met Edward Scissorhands, nu staat hij al jaren bekend als de raar uitgedoste piratenkapitein met vreemde tics: Jack Sparrow (volgens Depp gebaseerd op Keith Richards). Het karakter is in de vierde film, nu in de bioscoop, helemaal niks veranderd. Voor de fans wellicht goed nieuws.

Ook de verhaalstijl is in On Stranger Tides gelijk aan eerdere delen – althans deel één en twee. Veel kijkers vonden het derde deel minder goed dan de andere delen (deze kreeg ook het laagste cijfer op het IMDb). Dit derde deel, At World’s End, is echter (en nog steeds) mijn persoonlijke favoriet: wat veeleisender, mysterieus en een tikje surrealistisch – ook de handelingen en plaats van handelingen zijn mijns inziens interessanter, zoals de andere dimensie waar Jack Sparrow aan het begin van de film in gevangen zit. Daarbij zijn de legende van de Vliegende Hollander en de kraak (een mythisch wezen) er op een originele manier in verwerkt.
In On Stranger Tides zit ook een mythisch wezen, en wel een van mijn lievelingswezens: de (zee)meermin. Onbewust was zij onlangs nog in het nieuws, toen een schip met 2400 ton zwavelzuur in de Rijn verongelukte op de plek die bekend staat als Lorelei. Deze plek is vernoemd naar de meermin op de rots aldaar, die volgens de folklore met haar gefluister verantwoordelijk is voor de vele ongelukken op die plek.
Het zeemeerminmotief is op een mooie manier in de film verwerkt – zelfs het gegeven dat meerminnen, eenmaal aan land, benen krijgen. In de verhalen zou zij aan land gehouden kunnen worden als er bijvoorbeeld een lok haar in het bezit is van de man die haar gevangen heeft, en in diezelfde verhalen krijgt zij steeds weer die lok in handen en verdwijnt ze weer in zee, de geliefde achterlatend in rouw die hem direct of uiteindelijk noodlottig wordt. Deze laatste gegevens zijn niet als zodanig in de film verwerkt.

Leuk dus, die zeemeerminnen. Helaas is het verhaal zelf wat simpeltjes en voorspelbaar: meerdere groepen en personages beginnen een tocht (al dan niet op verschillende schepen), naar de bron van de eeuwige jeugd, allen met een ander motief, zoals eeuwige jeugd, wraak, handelen uit geloof of het terugkrijgen van de Black Pearl. Uiteraard is dat laatste het motief voor Jack Sparrow. Belangrijke personages zijn naast Jack Sparrow wederom kapitein Barbarossa en Angelica, maar ook kapitein Blackbeard, gebaseerd op de ooit werkelijk levende en beruchte  piraat met die naam uit de periode rond 1700.
De muziek van Hans Zimmer klinkt weer goed, maar is zo goed als een kopie van de muziek uit de vorige films met maar weinig nieuwe motieven. Een gemiste kans.
O ja, en de film is in 3D. Ik vergat het bijna aangezien je bij 3D-films na tien minuten kijken er zo aan gewend bent, dat je het idee hebt weer naar 2D te kijken. Hoewel – toegegeven – de weidse zee en de machtige schepen er zo wel indrukwekkender uitzien.

Het is al met al een leuke film, zeker de moeite waard om in de bioscoop te zien in plaats van later op dvd. Verwacht er echter niet te veel van: de film is niet zo betoverend als de zang van een beeldschone zeemeermin, maar ja, gelukkig ook niet zo dodelijk.

Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides – 2011   Regie: Rob Marshall; Script: Ted Elliott & Terry Rossio, naar boek van Tim Powers; Acteurs: Johnny Depp, Geoffrey Rush, Penélope Cruz, Ian McShane; IMDb-cijfer: 7,0

Geen reacties mogelijk