Frank Miller: geweld als kunstvorm

Illustratie: Gregorio Lazzarini (Public Domain)

Onlangs was die uiterst gewelddadige film weer op tv: Sin City. Gewelddadig maar toch ook mooi. Ik greep de kans aan om ook het stripboek van Sin City, waar de film een verfilming van is, eindelijk eens te lezen. Deel 2 had ik al gelezen, maar deel 1 lag nog ongelezen in mijn kast te wachten. De strips en verfilmingen van Frank Miller laten me altijd nogal gespleten achter. Ik walg van het brute geweld,

Lees verder: Frank Miller: geweld als kunstvorm

Saga of the Swamp: Book one

Swamp Thing: Book one

Alweer een tijdje terug (in 2011) schreef ik twee recensies over twee Swamp Thing-bundels. Het boek Dark Genesis bundelde de eerste paar strips van de serie (die van Len Wein en Wrightson). Mijn recensie over deze bundel ging vooral over de oorsprong van het karakter én van de stripreeks. In de recensie over de bundel Saga of the Swamp Thing 2 schreef ik over de geroemde stijl van Alan Moore, die de stripreeks inhoudelijker maakte en

Lees verder: Saga of the Swamp: Book one

From Hell

From Hell

Een lezer die het oeuvre van Alan Moore leest, zal weliswaar overeenkomsten ontdekken in zijn boeken (vooral inhoudelijk en filosofisch), maar wat het meest opvalt zijn toch de verschillen. Leest Watchmen nog als een (weliswaar afwijkende) superheldenstrip, V for Vendetta is al geen superheldenstrip meer, al zijn de illustraties nog even traditioneel. In From Hell wordt ook afgestapt van de traditionele gekleurde stripplaatjes. Wat overblijft is de altijd aanwezige kritische houding van Moore.

Wie From Hell snel doorbladert,

Lees verder: From Hell

V for Vendetta

V for Vendetta

Eén van de stripklassiekers die nog op mijn lijstje stond, was V for Vendetta van stripgrootmeester Alan Moore, van wie ik al eerder de klassieker Watchmen uitvoerig heb besproken in vier artikelen.

Canon, literatuur, klassieker, cult – zomaar wat termen om aan te geven dat een werk meer is dan gewoon een goed boek (of film, of strip…). Onder andere in de artikelen over Watchmen heb ik duidelijk willen maken dat ook sommige strips dergelijke predicaten kunnen hebben.

Lees verder: V for Vendetta

Marvel 1602

Marvel 1602

Onlangs besprak ik een kinderboek van Neil Gaiman; dit keer een boek uit dat andere genre waarmee hij zo bekend is geworden: de strip (of ‘graphic novel’): Marvel 1602.

Neil Gaiman is als stripschrijver vooral bekend van Sandman, een complexe, lange reeks ‘graphic novels’ van de alternatieve volwassentak van DC: Vertigo. Het is naast de roman American Gods wellicht zijn bekendste en meest geprezen werk – naar mijn mening zeer terecht. Voor de mensen die Gaiman beter kennen zijn

Lees verder: Marvel 1602

Odd and the Frost Giants

Odd and the Frost Giants

Vandaag zitten we in Nederland midden in de kinderboekenweek, met als thema ‘Superhelden – over dapper durven zijn’. Dat leek mij een mooie gelegenheid om mijn nieuwste Neil Gaiman-aanwinst te lezen, Odd and the Frost Giants, een kinderboek over, jawel, een jonge held. Neil Gaiman, een groot campagnevoerder voor het behoud van bibliotheken en leesbevordering onder kinderen, schreef dit dunne kinderboek ter gelegenheid van World Book Day 2009 in Engeland.

Het boek begint aldus:

There was a

Lees verder: Odd and the Frost Giants

Saga of the Swamp Thing – book two

Saga of the Swamp Thing - book two

In april dit jaar schreef ik over Swamp Thing, en wel over de eerste serie, van Len Wein en Berni Wrightson. De serie beleefde echter zijn hoogtepunt onder de scripts van Alan Moore, vooral bekend van Watchmen. In de bundel Saga of the Swamp Thing – Book Two staat een tweede reeks afleveringen van de hand van Moore.

Tussen de bundel Dark Genesis en Saga of the Swamp Thing – Book Two

Lees verder: Saga of the Swamp Thing – book two

Swamp Thing – Dark Genesis

Swamp Thing - Dark Genesis

In deze blog wil ik ingaan op de ‘memetiek’ van een fictief karakter. Onder ‘meem’ versta ik hier een ‘idee’, in dit geval een karakter, dat meestal binnen een cultuur wordt overgedragen en steeds een bepaalde vorm aanneemt. De vorm die het aanneemt wordt bijvoorbeeld bepaald door de tijdsgeest en natuurlijk door de mensen die de meem een vorm geven. DC Comics gebruikt de term ‘DC Universe’ om de continuïteit van zijn stripwereld aan te geven, waaronder

Lees verder: Swamp Thing – Dark Genesis

Watchmen (de film)

Watchmen (film)

Foto: still uit de film Watchmen (2009)

Eerder schreef ik over de strip Watchmen van Dave Gibbons en Alan Moore, en over de ‘bewegende versie’ ervan. De laatste was bedoeld als een soort reclame voor de film Watchmen die in hetzelfde jaar (2009) uitkwam, maar kreeg op het IMDb een hoger cijfer dan de film zelf. Toch is ook de film zeker de moeite waard! Een van de uitgaven, een dvd met extra bonus-dvd, heb ik deze

Lees verder: Watchmen (de film)

Watchmen – The Complete Motion Comic

Watchmen tcmp

Eerder schreef ik over de strip Watchmen van Alan Moore en Dave Gibbons. Toevallig stuitte ik een tijdje later op een dvd – niet de verfilming, maar het stripboek, compleet omgezet in bewegende beelden: The Complete Motion Comic.

Helemaal compleet is hij echter niet. Aan het eind van elk hoofdstuk in het boek staat een stuk in proza (een krantenartikel, een hoofdstuk uit een fictief boek, et cetera). Om begrijpelijke redenen zijn deze weggelaten uit de ‘tekenfilm’.

Lees verder: Watchmen – The Complete Motion Comic