De letterzetter stelt zich voor: schrijven en denken

Camus

Afbeelding: ‘Camus’ door Eduardo Pola – CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2395630

Schrijven als manier van denken en ontwikkelen

Het schrijven van essays, persoonlijke artikelen, serieuzere columns en verhalen en gedichten is voor mij een manier om na te denken, te filosoferen. Waar lezen voor mij een manier is om (filosofische) ideeën, sferen en vormen op te doen, en zo mezelf te verrijken, te ontwikkelen, daar is schrijven voor mij een manier al deze dingen te ordenen en om te zetten

Lees verder: De letterzetter stelt zich voor: schrijven en denken

Tussen absurditeit en het leven – een essayistisch tweeluik

Deze twee essays zijn door mij in de periode 2016-2018 geschreven.

[Lees/print als pdf]

1. Het absurde verlangen – het verlangen naar het absurde

De waanzin en de dood zijn z’n ongeneeslijke kwalen. (Albert Camus, De Myte van Sisyfus)[1]

Vroege gedachten

Ik voel me namelijk alsof het leven in het algemeen nutteloos is, in ieder geval voor mij. Dat maakt me bang, want ik ben immers ook verschrikkelijk bang voor de dood. Ik heb geen energie meer oer, kan me nergens op concentreren. Ben momenteel werkloos, woon nog thuis,

Lees verder: Tussen absurditeit en het leven – een essayistisch tweeluik

Een vrijdenkexperiment

Nietzsche

Illustratie: Pieter Brouwer

Wat gebeurt er als je je gedachten de vrije loop laat en je probeert je niet te laten afleiden door wat anderen als gewenst zien of wat je zélf wellicht als gewenst ziet? Bij mij ontstond de onderstaande tekst met als uitgangspunt de gedachte aan het existentialisme. Een stukje uit mijn onderbewuste wellicht? Voer voor psychologen? Morgen denk ik wellicht weer anders, want het onderbewuste zit volgens mij vol paradoxen en tijdelijke flarden. Maar evengoed:

Sinds het existentialisme en

Lees verder: Een vrijdenkexperiment