De schaakmachine

De schaakmachine

Een tijdje terug was een vriend van mij op bezoek. Hij had een boek bij zich dat hij wel iets voor mij vond – een historische roman over een beroemde automaton. Hij wist dat ik was geïnteresseerd in automatons – complexe mechanische poppen en dieren die met name in de Renaissance en daarna verwondering wekten bij het publiek. Eén van de bekendste is ‘de schaakturk’, een mechanische pop die zogenaamd kon schaken.

De schaakturk werd in

Lees verder: De schaakmachine

At the Mountains of Madness

At the mountains of Madness

In de vorige recensie besprak ik een boek óver H.P. Lovecraft door Houellebecq. Ik zal het nu hebben over het verhaal waarnaar ik in die log verwees: At the Mountains of Madness.

De verhalen van Lovecraft zijn ontelbare keren verschenen in allerlei verhalenbundels. Soms in bundels met alleen Lovecraftverhalen, soms in bundels met weird fiction, horror of fantasyverhalen. Enkele van zijn verhalen zijn eigenlijk te lang om de naam ‘verhaal’ te krijgen, en worden daarom vaak

Lees verder: At the Mountains of Madness

Onbekende soldaten

graf onbekende soldaat

Foto: Amazonite – en:wiki, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2592427

Ik kan slechter tegen warme zomers dan koude winters, maar het is toch fijn om je in deze tijd van het jaar qua temperatuur binnen niet buiten te wanen. En heerlijk warm is ons huisje. Maar één kamer is niet warm te krijgen: dat is de studeer/werk/logeerkamer. Op deze kamer zit ik het meest, aangezien ik grotendeels daar studeer en eerder ook werkte (nee, ik logeer er niet – M

Lees verder: Onbekende soldaten

De wraak van Marten Hill

Lieve zuster, ik schrijf je deze brief met een gevoel van gelatenheid. Ik zal niet meer thuiskomen, en ik wil je bedanken voor je genegenheid. Ik ben niet meer bang voor de onnoembare dood die me te wachten staat, maar ik kan niet de tranen tegenhouden als ik eraan denk dat ik je nooit meer zal zien, o lieve zuster! Wat een kwelling dat mijn cipiers me juist dit als laatste hebben gelaten: een onbeschreven blad, een pen, een potje inkt en de opdracht mijn afscheid in woorden te schrijven. Dat, en dan alleen nog het wachten. Was het niet

Lees verder: De wraak van Marten Hill