Mist

‘Ze zeggen dat ik een escapist ben, dat ik wegloop voor de realiteit. Is dat echt zo?’ Ik sta weer in mijn tuin, de platte steen waaronder de kabouter woont, houd ik omhoog. Hij strijkt door zijn baard en kijkt me bedenkelijk aan. ‘Tja,’ zegt hij, ‘ze verwijten mij vaak dat ik een realist ben. Maar ik denk dan: wat is nu eigenlijk het verschil tussen jouw en mijn wereld? Waarom doen sommige kabouters – en eh mensen – daar zo moeilijk over.’ Peinzend staan we daar – ik gebogen, de kabouter staand, maar met de schouders naar beneden. De

Lees verder: Mist

The Sandman: Endless Nights

The Sandman: Endless Nights

The Sandman: Endless Nights is een boek met een complexe voorgeschiedenis, maar desondanks goed los te lezen. Ik heb het gelezen omdat het gezien wordt als het sluitstuk van de Sandman-reeks van Neil Gaiman – en die serie had ik al een tijdje compleet en vaak herlezen.

De beroemde stripserie The Sandman heeft nogal wat opschudding veroorzaakt in de stripwereld, met name omdat deze het literaire van de ‘graphic novel’ combineerde met de inhoudelijke en grafische erfenis van

Lees verder: The Sandman: Endless Nights

My Neighbour Totoro

My Neighbour Totoro

Foto: filmstill uit My Neighbour Totoro

Ik ben al enige tijd een liefhebber van de films van Hayao Miyazaki en zijn studio Ghibli. Fans kennen het logo van studio Ghibli: een dik, konijnachtig wezentje. Gisteren heb ik de film gezien waar dit wezentje uit komt, een van Miyazaki’s eerste films: My Neighbour Totoro (Japans: Tonari no Totoro). Miyazaki is bij het grote publiek vooral bekend van Spirited Away, Howls Moving Castle en Princess Mononoke.

De tekenfilms van Studio

Lees verder: My Neighbour Totoro

Ze lopen gewoon met me mee…

Ze lopen gewoon met me mee...

Als kind hield ik ontzettend veel van prentenboeken – zelfs op de leeftijd dat de meeste andere kinderen die van lezen hielden zich bezighielden met Thea Beckman was ik stiekem nog steeds verliefd op die mooie plaatjes. De enige boeken met veel tekst die ik las waren Meester Pompelmoes van Hans Andreus en die fantastische uit het Engels vertaalde korte verhalen vol spoken, rare wezens en vreemde gebeurtenissen van een schrijver van wie ik helaas de

Lees verder: Ze lopen gewoon met me mee…

Driedelig paard

Driedelig paard

Ted van Lieshout heeft een hele berg aan prijzen gewonnen, waaronder de Theo Thijssenprijs voor zijn hele oeuvre. Hij staat vooral bekend om zijn (kinder)gedichten, maar is oorspronkelijk grafisch ontwerper en illustrator. Mijn vrouw kreeg een van zijn laatste werken, Driedelig paard, te leen – en dat was meteen ook mijn eerste bewuste kennismaking met het werk van Van Lieshout.

Het grafische element is waarschijnlijk het eerste dat opvalt. Vorm is waarschijnlijk ook het belangrijkste kenmerk van deze

Lees verder: Driedelig paard

Momo

Momo

‘Even een dunne Boektopper als tussendoortje,’ dacht ik toen ik Momo van de Nederlandse schrijver Hafid Bouazza uit de kast viste. Boektoppers zijn toch in de eerste plaats bedoeld voor scholieren, en dus verwachtte ik niet wat ik vervolgens te lezen kreeg: een boek dat misschien leuk is voor een slag mensen dat zelf onleesbare taal in elkaar tovert, zoals filosofen, maar toch zeker niet voor scholieren.

Het ís wel interessant, een taal die voor de helft bestaat uit neologismen, archaïsche

Lees verder: Momo

Die unendliche Geschichte: ‘Es ist uns gelungen, alle Werte aufzulösen’

Foto: Door FOTO:Fortepan — ID 5355:Adományozó/Donor : Kurutz Márton. – http://www.fortepan.hu/_photo/download/fortepan_10401.jpg, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=49215762

Dit artikel is geschreven in het kader van de Boekenweek 2016 thema ‘Duitsland’. Ik bespreek allereerst het thema van Michaels Endes Die unendliche Geschichte, namelijk de waarde van fantasie. Ook enkele andere ideeën die in het boek verwerkt zijn, stip ik aan. Uitingen van Michael Ende zelf helpen om het een en ander te duiden. Het boek zit echter zo vol met interessante gegevens, dat ik niet alles kan bespreken. Voor de lezer die meer wil weten, heb

Lees verder: Die unendliche Geschichte: ‘Es ist uns gelungen, alle Werte aufzulösen’

Papa, hou toch eens je mond

Graag schep ik over mijn zoontje op dat hij al zo snel kon praten en nu al in complexe volzinnen praat met een volledig arsenaal aan archaïsche en onbekende woorden: wielweb, vivace, jazzorgel. En hij praat aan één stuk (‘net zijn vader’, zeggen vrienden dan altijd gevat) en wat hij zegt hoeft niet per se enig verband te houden met de realiteit. Stiekem leer ik hem niet alleen graag rare, onbekende woorden, maar ben ik ook niet bang om eigenzinnige verklaringen te geven voor allerlei zaken en gebruiken waarmee we te maken hebben. Hij zegt alles na, hij onthoudt alles,

Lees verder: Papa, hou toch eens je mond