Metropolis

metropolis

Foto: Jiuguang Wang from Pittsburgh, Pennsylvania, United States – Maria from the film Metropolis, on display at the Robot Hall of Fame, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=27508212

Vanaf de tweede helft van de 20e eeuw wordt Metropolis erkend als een van de hoogtepunten van de Duitse, expressionistische en nieuw-zakelijke films van de jaren ’20 en ’30, naast films als Der Golem, Faust en Das Kabinett des Doktor Caligari. Op het IMDb staat het nog steeds in de top 100 van beste films ooit.

Lees verder: Metropolis

Saga of the Swamp: Book one

Swamp Thing: Book one

Alweer een tijdje terug (in 2011) schreef ik twee recensies over twee Swamp Thing-bundels. Het boek Dark Genesis bundelde de eerste paar strips van de serie (die van Len Wein en Wrightson). Mijn recensie over deze bundel ging vooral over de oorsprong van het karakter én van de stripreeks. In de recensie over de bundel Saga of the Swamp Thing 2 schreef ik over de geroemde stijl van Alan Moore, die de stripreeks inhoudelijker maakte en

Lees verder: Saga of the Swamp: Book one

Mr. Zombie

Mr. zombie

‘Ik ben dood, maar ik vind het niet zo erg. Ik heb geleerd ermee te leven.’

De openingszin van het boek Mr. Zombie (oorspronkelijk: Warm Bodies) geeft al goed weer dat het hier niet om een ‘normale’ zombieroman gaat. Onder ‘normaal’ bedoel ik de boeken (en films) die voortborduren op de prototype zombiefilms van zombiefilmicoon George A. Romero: verhalen over gedachteloze dode lichamen die door de helden van het verhaal in de pan gehakt dienen te worden, het liefst met

Lees verder: Mr. Zombie

The Sandman: Endless Nights

The Sandman: Endless Nights

The Sandman: Endless Nights is een boek met een complexe voorgeschiedenis, maar desondanks goed los te lezen. Ik heb het gelezen omdat het gezien wordt als het sluitstuk van de Sandman-reeks van Neil Gaiman – en die serie had ik al een tijdje compleet en vaak herlezen.

De beroemde stripserie The Sandman heeft nogal wat opschudding veroorzaakt in de stripwereld, met name omdat deze het literaire van de ‘graphic novel’ combineerde met de inhoudelijke en grafische erfenis van

Lees verder: The Sandman: Endless Nights

Dagboek van een onsterfelijke

Dagboek van een onsterfelijke

Gewoonlijk lees ik voor de leesclub een door één van de leden uitgekozen boek. Dit keer was het anders – de opdracht luidde: lees een boek dat je eigenlijk al heel lang wil lezen, maar dat nog steeds ongelezen is gebleven. Hoewel er boekenkasten vol van dat soort boeken zijn, was mijn keuze toch vrij makkelijk: Interview with the Vampire van Anne Rice.

Zo veel boeken als er zijn die ik nog wil lezen, zoveel redenen zijn er

Lees verder: Dagboek van een onsterfelijke

My Neighbour Totoro

My Neighbour Totoro

Foto: filmstill uit My Neighbour Totoro

Ik ben al enige tijd een liefhebber van de films van Hayao Miyazaki en zijn studio Ghibli. Fans kennen het logo van studio Ghibli: een dik, konijnachtig wezentje. Gisteren heb ik de film gezien waar dit wezentje uit komt, een van Miyazaki’s eerste films: My Neighbour Totoro (Japans: Tonari no Totoro). Miyazaki is bij het grote publiek vooral bekend van Spirited Away, Howls Moving Castle en Princess Mononoke.

De tekenfilms van Studio

Lees verder: My Neighbour Totoro

V for Vendetta

V for Vendetta

Eén van de stripklassiekers die nog op mijn lijstje stond, was V for Vendetta van stripgrootmeester Alan Moore, van wie ik al eerder de klassieker Watchmen uitvoerig heb besproken in vier artikelen.

Canon, literatuur, klassieker, cult – zomaar wat termen om aan te geven dat een werk meer is dan gewoon een goed boek (of film, of strip…). Onder andere in de artikelen over Watchmen heb ik duidelijk willen maken dat ook sommige strips dergelijke predicaten kunnen hebben.

Lees verder: V for Vendetta

The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

The Chronicles of Narnia

Foto: still uit de film The Chronicles of Narnia (2005)

December is natuurlijk dé filmmaand op tv: van die ‘gezellige familiefilms’ waar ik als kind halsreikend naar uitkeek (eerst was er standaard een versie van A Christmas Carol, later vervangen door films als Als je begrijpt wat ik bedoel en Groundhog Day). Enkele dagen geleden was het eerste deel van The Chronicles of Narnia op tv. Niet dat ik er veel van verwachtte, maar ik was toch nieuwsgierig naar

Lees verder: The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

The Eye of the World

The Eye of the World

Als iemand mij een aantal jaren geleden vroeg van wat voor boeken ik hield, zei ik meestal ‘van alles, maar vooral horror en fantasy’. Op een gegeven moment las ik eigenlijk weinig horror meer en nauwelijks fantasy. Bovendien: mijn fantasy-ervaringen bestaan grotendeels uit The Lord of the Rings en de boeken van Neil Gaiman (als je dat laatste al fantasy kan noemen). Mijn broer heeft echter een hele kast vol fantasy-series, dus vroeg ik hem of ik

Lees verder: The Eye of the World

Marvel 1602

Marvel 1602

Onlangs besprak ik een kinderboek van Neil Gaiman; dit keer een boek uit dat andere genre waarmee hij zo bekend is geworden: de strip (of ‘graphic novel’): Marvel 1602.

Neil Gaiman is als stripschrijver vooral bekend van Sandman, een complexe, lange reeks ‘graphic novels’ van de alternatieve volwassentak van DC: Vertigo. Het is naast de roman American Gods wellicht zijn bekendste en meest geprezen werk – naar mijn mening zeer terecht. Voor de mensen die Gaiman beter kennen zijn

Lees verder: Marvel 1602