De letterzetter stelt zich voor: schrijven en denken

Camus

Afbeelding: ‘Camus’ door Eduardo Pola – CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2395630

Schrijven als manier van denken en ontwikkelen

Het schrijven van essays, persoonlijke artikelen, serieuzere columns en verhalen en gedichten is voor mij een manier om na te denken, te filosoferen. Waar lezen voor mij een manier is om (filosofische) ideeën, sferen en vormen op te doen, en zo mezelf te verrijken, te ontwikkelen, daar is schrijven voor mij een manier al deze dingen te ordenen en om te zetten

Lees verder: De letterzetter stelt zich voor: schrijven en denken

De letterzetter stelt zich voor: lezen

hieronymus

Afbeelding: Sint Hieronymus , School van Joos van Cleve (Public Domain)

Studie

Hoewel ik afgestudeerd taalkundige ben, heb ik tijdens de eerste jaren van mijn studie Nederlands ook veel letterkundevakken moeten volgen. Ik kwam er toen achter dat ik over het algemeen niet zo houd van (latere 20e-eeuwse) Nederlandse literatuur. Voor mijn gevoel ontbreekt het deze literatuur aan een goede dosis fantasie en gevoel en lijkt seks een verplicht nummer te zijn, dat bijna nooit iets toevoegt aan de betekenis

Lees verder: De letterzetter stelt zich voor: lezen

Arkham Horror

Arkham Horror

Foto: Pieter Brouwer

Eerder besprak ik al een verhaal ván Lovecraft en een boek óver Lovecraft. Nu bespreek ik een bordspel dat gebaseerd is op de wereld van deze Amerikaanse schrijver. Arkham Horror werd in 1987 ontworpen door Richard Launius, en is in 2005 nog eens een stuk complexer (en mooier) gemaakt door Fantasy Flight Games.

In 1995 werd met het spel Kolonisten van Catan van de Duitser Klaus Teuber een belangrijke ‘nieuwe’ markt aangeboord van serieuze,

Lees verder: Arkham Horror

At the Mountains of Madness

At the mountains of Madness

In de vorige recensie besprak ik een boek óver H.P. Lovecraft door Houellebecq. Ik zal het nu hebben over het verhaal waarnaar ik in die log verwees: At the Mountains of Madness.

De verhalen van Lovecraft zijn ontelbare keren verschenen in allerlei verhalenbundels. Soms in bundels met alleen Lovecraftverhalen, soms in bundels met weird fiction, horror of fantasyverhalen. Enkele van zijn verhalen zijn eigenlijk te lang om de naam ‘verhaal’ te krijgen, en worden daarom vaak

Lees verder: At the Mountains of Madness

H.P. Lovecraft: Against the World, Against Life

H.P. Lovecraft

Tussen alle verse-vaderperikelen is het me niet gelukt de boeken voor mijn leesclub op tijd uit te hebben. Eén daarvan was eigenlijk geen boek, maar een verhaal, en wel van H.P. Lovecraft, één van mijn favoriete schrijvers naast Poe en Neil Gaiman. Het betreffende verhaal heb ik nog niet uit, maar wel bovenstaand boek van Houellebecq over Lovecraft.

Het boek bevat van alles, zoals een voorwoord door Stephen King, twee verhalen van Lovecraft en meerdere bijlagen. Allemaal leuk en aardig,

Lees verder: H.P. Lovecraft: Against the World, Against Life

Natuurdenken (herfst 2015)

kind en pony

Foto: Pieter Brouwer

Misschien heeft u dat ook wel eens, het gevoel dat de natuur ‘onaanraakbaar’ is en voor ons onbegrijpelijk. Het gevoel dat we wellicht onomkeerbaar te ver van de natuur verwijderd zijn geraakt. Soms ben ik jaloers op de vanzelfsprekendheid en zorgeloosheid die de natuur uitstraalt, en die niet anders kan dan haar ‘vernietiger’ de mens accepteren.

 

Een van mijn favoriete schrijvers, H.P. Lovecraft (1890-1937), heeft het filosofische idee van het ‘cosmicisme’ uitgewerkt. Dit gaat ervanuit dat er geen bovennatuurlijke macht is, zoals een god; dat mensen

Lees verder: Natuurdenken (herfst 2015)

De wraak van Marten Hill

Lieve zuster, ik schrijf je deze brief met een gevoel van gelatenheid. Ik zal niet meer thuiskomen, en ik wil je bedanken voor je genegenheid. Ik ben niet meer bang voor de onnoembare dood die me te wachten staat, maar ik kan niet de tranen tegenhouden als ik eraan denk dat ik je nooit meer zal zien, o lieve zuster! Wat een kwelling dat mijn cipiers me juist dit als laatste hebben gelaten: een onbeschreven blad, een pen, een potje inkt en de opdracht mijn afscheid in woorden te schrijven. Dat, en dan alleen nog het wachten. Was het niet

Lees verder: De wraak van Marten Hill