Poezen, paarden en kwallen

Het lijkt zo’n goed idee: je kinderen respect en liefde voor dieren bijbrengen. En dat is het ook, maar in de praktijk blijkt het niet altijd makkelijk. Hopelijk biedt dit stukje wat inspiratie.

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2016)

Weg met moddervrees! Acht tips

Moddervrees: de angst dat je kind met vies weer niet buiten kan spelen en dat je kind dan direct ziek wordt. Maar ook dat je als ouder zelf nat en vies wordt. Wat kun je ertegen doen?

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2016)

Het kleuterfeestje was… leuk?

Ons zoontje werd vijf, dus ons eerste eigen kinderfeestje kwam eraan. Door alle enge berichten van anderen waren we op het ergste voorbereid, maar het feestje bleek juist hartstikke leuk! Wat ging er goed? Nou gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat we ons goed hadden ingelezen op internet en goed hadden geluisterd naar andere ouders. Dat is dan ook meteen tip 1: door ervaringen van andere ouders te lezen/horen, zie je al snel op welke punten het vaak mis gaat en op welke punten goed. Overigens ligt een en ander ook aan het karakter van de jarige en de

Lees verder: Het kleuterfeestje was… leuk?

Een echte peuter zegt nee

Je kind – ergens rond twee jaar – heeft ontdekt dat ze een eigen wil heeft en is tegelijkertijd snel gefrustreerd als ze niet kan zeggen wat ze bedoelt. Ze heeft woedeaanvallen en uit het woord dat elke ouder vreest: NEE!

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2016)

Je kind en jij verdienen beter(e films)

Ik kijk graag film, en mijn zoontje ook. Er is echter zoveel troep op tv en in de bioscoop, dat ik graag goede films voor hem uitzoek. Ik merk bovendien dat hij deze films liever ziet dan de ADHD-tekenfilms die continu op tv zijn. De kinderfilms die ik mijn zoontje (bijna 5) het liefst voorschotel, bevatten geen overmatig geweld en drukte, zien er mooi uit (dus geen in elkaar geflanste digitale prut) en zijn ook voor mij zelf leuk om te zien (dus geen drogerende baby-tv). Hieronder enkele films die wij graag samen kijken.

Lees deze column verder

Lees verder: Je kind en jij verdienen beter(e films)

Brief van een baby

Beste grote mensen, mijn naam is Sanne en ik schrijf deze brief omdat er iets van mijn hart moet. De druppel was wel deze ochtend, toen een of ander groot mens weer eens zei: ‘Ach kijk, wat heerlijk – ik zou ook nog wel zo’n kindje willen zijn. Niks hoeft, de wereld is nog één groot wonder, en je weet nog niks over alle vreselijke dingen op de wereld. Lekker spelen, eten, slapen…’ Waaaah! Denken grote mensen dat echt. Ik zal jullie eens wat vertellen.

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2015)

Het aanvallen van kinderastma

Ons kind moest acuut worden opgenomen en kreeg een zuurstofmasker met vernevelaar. Hij verbleef daarna enkele dagen in het ziekenhuis. Het ergste was dat ik de ademhaling van mijn zoon niet zo drastisch slecht vond. ‘Dat is eigenlijk meestal zo – soms erger’, zei ik tegen de arts. Uiteindelijk bleek dat hij al ruim een half jaar een veel te lage medicatie had gehad. ‘Die had al lang verhoogd moeten worden’, zei de arts. Maar ondanks meerdere bezoeken aan andere artsen de maanden ervoor, had niemand ons dat gezegd – of de klachten blijkbaar serieus genomen. Wij waren zelf ook

Lees verder: Het aanvallen van kinderastma

Hoe houd je het dagje uit erin?

Een dagje dierentuin: je kind sloft jammerend van hok naar hok. Het hoogtepunt van de dag is het grind op de grond waar hij constant met een stok in roert. Soms is het weer-thuis-zijn nog het leukst van het dagje uit, los van het feit dat je bekaf bent en die avond nergens meer zin in hebt. Nooit meer een dagje uit is geen optie. Hieronder tips en overdenkingen om het dagje uit erin te houden.

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2015)

Kleutervriendjes maken: hoe moet dat?

Kinderen krijgen hun eerste echte vriendjes op kleuterleeftijd. En dat dat niet allemaal logisch en makkelijk verloopt, heb ik nu zelf ondervonden bij mijn eigen kleuter. Mijn zoontje K. zit sinds januari op school. Na twee weken huilen (‘ik ken niemand!’), en enkele weken berusting (‘ik deed niet mee, want ik was te moe’), volgde dan eindelijk ook het plezier in school. Hij vond de juf opeens lief en ging zelfs blij naar school. Hij noemde opeens namen van andere kinderen en die andere kinderen riepen naar hem vanaf de fiets of de stoep: ‘Hee, K.!’

Lees deze

Lees verder: Kleutervriendjes maken: hoe moet dat?

Nachtbraken

Ik ben een slechte slaper, ook toen ik nog geen kinderen had. Nu, vier jaar na de geboorte van mijn oudste, zijn woorden als ‘doorslapen’ en ‘uitslapen’ slechts vage, abstracte begrippen uit een ver verleden. Nachtelijke babyvoedingen, kruiken, onverklaarbare huilbuien, nachtmerries, kussens die niet goed liggen (aldus de huiler), nachtluiers, feest bij de buurman (die nacht dat de kinderen wel doorsliepen), op de grond vallende spenen… De paar keren per jaar dat ik buitenshuis slaap, zonder kinderen en vrouw, dan kan ik vaak de slaap niet vatten. Ik hoor fantoomspenen vallen en schrik wakker van fantoomhuiltjes.

Lees deze

Lees verder: Nachtbraken