Het satijnen hart

Het satijnen hart

‘Ik ga niet met de tijd mee maar blijf in mijn eigen tijd, die ik niet meer kwijtraak, zelfs al zou ik dat willen: die van de westerse schilderkunst in de twintigste eeuw.’

De Bezige Bij geeft ‘leesclubtips’ op hun site, net als veel andere uitgeverijen. Ze hopen daarmee natuurlijk dat leesclubs hun boeken kopen, maar zulke tips zijn ook leuk voor individuele lezers, omdat er meestal verdiepingsvragen bij staan. In het geval van Het satijnen hart van Remco

Lees verder: Het satijnen hart

Driedelig paard

Driedelig paard

Ted van Lieshout heeft een hele berg aan prijzen gewonnen, waaronder de Theo Thijssenprijs voor zijn hele oeuvre. Hij staat vooral bekend om zijn (kinder)gedichten, maar is oorspronkelijk grafisch ontwerper en illustrator. Mijn vrouw kreeg een van zijn laatste werken, Driedelig paard, te leen – en dat was meteen ook mijn eerste bewuste kennismaking met het werk van Van Lieshout.

Het grafische element is waarschijnlijk het eerste dat opvalt. Vorm is waarschijnlijk ook het belangrijkste kenmerk van deze

Lees verder: Driedelig paard

Momo

Momo

‘Even een dunne Boektopper als tussendoortje,’ dacht ik toen ik Momo van de Nederlandse schrijver Hafid Bouazza uit de kast viste. Boektoppers zijn toch in de eerste plaats bedoeld voor scholieren, en dus verwachtte ik niet wat ik vervolgens te lezen kreeg: een boek dat misschien leuk is voor een slag mensen dat zelf onleesbare taal in elkaar tovert, zoals filosofen, maar toch zeker niet voor scholieren.

Het ís wel interessant, een taal die voor de helft bestaat uit neologismen, archaïsche

Lees verder: Momo

Het Gilgamesj-epos

Gilgamesj

Onze leesclub leest literatuur van alle tijden en plaatsen. Dit keer kwam het boek wel van heel ver, vooral wat tijd betreft. Het Gilgamesj-epos wordt namelijk vaak beschouwd als oudste literaire werk. Of dat wel of niet zo is – het werk stamt in elk geval uit 1200 voor Christus, en eerdere versies zijn zelfs nog ouder! Het epos verhaalt over koning Gilgamesj, die waarschijnlijk in de 27e eeuw voor Christus daadwerkelijk leefde, en speelt zich af in Oeroek, het huidige

Lees verder: Het Gilgamesj-epos

Voorland (Octavie Wolters) – een recensie

Octavie Wolters

Foto: Voorland vlog #4 (http://www.octaviewolters.nl/vlogs)

Voorland verscheen op 28 oktober 2016 en is het debuut van Octavie Wolters.

Het was het land (…) Dit was alles wat het was. Voor altijd, tot in de lengte van dagen. De tijd trok aan hem, sleurde hem mee. Hij kon de toekomst zien gloren in de ogen van zijn grootmoeder, van zijn ouders, zijn bruid. De ijzeren onveranderlijkheid van de verandering. (…) Alles anders. Alles hetzelfde. Altijd nu.

Deze compilatie van citaten (de eerste zin van het boek, een fragment uit pagina 275, en

Lees verder: Voorland (Octavie Wolters) – een recensie

Waarom ouderen eerder sterven door babytaal

Ooit werden grootmoedertjes en grootvadertjes oud – zo oud dat ze stokoud waren en niet eens de tijd namen om te sterven. Dat was een lange tijd geleden: in de tijd dat er geen mensen geboren werden. De mensen waren er gewoon en bleven gewoon. De mensen verloren wel op een gegeven moment hun tanden en dan gingen ze beschuit eten. Op een dag klaagde grootvadertje: ‘grootmoedertje, waarom moeten we altijd beschuit met kaas eten. Ik zou wel eens beschuit met muisjes willen eten.’ Daarop antwoorde grootmoedertje ‘grootvadertje, je weet toch dat dat alleen kan als er een mensenbaby wordt

Lees verder: Waarom ouderen eerder sterven door babytaal

Echo van tijd

De klok staat stil

(De klok slaat kil)

Het ademen gaat door

(De aderen gaan door)

Het verleden is een boek

(Het geleden is een vloek)

Het heden is telkens anders

(Het menen is telkens anders)

 

Onverwacht is de toekomst

Onverwacht wat mij toekomt

 

(Letterlik XII-2, 1998 (pub.))

Reizend haardvuur

De vrouw knikt vriendelijk naar me. Ze gaat tegenover me zitten. ‘Zo,’ zegt ze met een soort opluchting; haar gewicht rust nu op de nep-roodleren bank. Tevreden strijkt ze haar soepjurk recht. Ze kijkt geïnteresseerd naar me. Ik verwacht elk moment dat ze zal zeggen: ‘Goh, wat gezellig hier in de trein hè?’, maar ze blijft alleen kijken en zwijgt.

Aan de andere kant van het gangpad zitten twee studenten tegenover elkaar. Hoewel ze beiden slordige kleren aan hebben, denk ik niet dat ze bij elkaar horen. De ene kijkt verveeld naar het raam dat door de donkerte zijn gezicht

Lees verder: Reizend haardvuur