Onze rechtse rakker Kuifje

Kuifje

Foto: http://www.bellier.org/petits%20vingtiemes/pv1934/321934page1.htm, https://en.wikipedia.org/w/index.php?curid=17487635

Zoals bekend, hou ik nogal van strips. Vooral als ze vernieuwend zijn, of juist literaire klassiekers waarop is voortgebouwd, en dan vooral de Angelsaksische tak. Maar vroeger als kind las ik helemaal geen strips. Ik las sowieso weinig. Door de anderen thuis werd wel veel gelezen, en mijn moeder had ook nog stripboeken van vroeger, zoals de rood-blauwe Suske en Wiskes, vlekkerige Kuifjes en de boeken van Marten Toonder. Van de eerste vond ik vooral de voorkanten interessant. De

Lees verder: Onze rechtse rakker Kuifje

Xenofobie en de angst voor genderneutraliteit

genderneutraal toilet

Foto: Peter Greenberg – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=65165662

‘Homoseksualiteit is niet verboden hier hoor – ze moeten alleen niet overdrijven en zo aanwezig zijn’. Dat is de teneur van de nieuwe ‘antihomopropagandawet’ in Rusland. De retorische praktijk: zeg niet te snel nee, niet of tegen, maar wel dat je tegen iets bent waar eigenlijk iedereen tegen is, zoals propaganda. Maak vervolgens een stropop en vereenzelvig die met je tegenstander. Een ander voorbeeld: in 2002 verandert de SP haar slagzin

Lees verder: Xenofobie en de angst voor genderneutraliteit

Frank Miller: geweld als kunstvorm

Illustratie: Gregorio Lazzarini (Public Domain)

Onlangs was die uiterst gewelddadige film weer op tv: Sin City. Gewelddadig maar toch ook mooi. Ik greep de kans aan om ook het stripboek van Sin City, waar de film een verfilming van is, eindelijk eens te lezen. Deel 2 had ik al gelezen, maar deel 1 lag nog ongelezen in mijn kast te wachten. De strips en verfilmingen van Frank Miller laten me altijd nogal gespleten achter. Ik walg van het brute geweld,

Lees verder: Frank Miller: geweld als kunstvorm

Toen ik de exoten uitroeide

halsbandparkiet

Foto: מינוזיג – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=37900821

Hoppa, daar gaat de Canadese fijnstraal, hele bossen gooi ik in de groencontainer. ‘Hij verstikt de andere planten,’ leg ik Marjolein uit, ‘en bovendien is het een exoot.’

Een exoot. Ik voel me vaak schuldig als ik zo over exoten denk, een beetje racistisch: jullie horen hier niet, dus weg ermee. En dan te bedenken dat de Canadese fijnstraal al in 1665 in Europa is ingevoerd. In 1519 waren er al Italiaanse gastarbeiders

Lees verder: Toen ik de exoten uitroeide

In ongenade

In ongenade

Vanavond is er weer een boekverfilming op tv: Disgrace van het gelijknamige boek van Coetzee (Ned. In ongenade). Een van mijn favoriete acteurs, John Malkovich, speelt daarin mee. De 6,6 op het IMDb geeft aan dat het niet gaat om de beste film aller tijden. Toch heeft het boek waarop het gebaseerd is de hoogst te behalen literatuurprijs gewonnen: de Booker Prize. Na de publicatie heeft Coetzee zelfs de Nobelprijs voor de literatuur gewonnen. De film had ik al eens

Lees verder: In ongenade

District 9

District 9

Foto: filmstill uit District 9

1982: meer dan 60.000 mensen worden uit de stadsregio ‘district 6’ in Kaapstad verwijderd, en verplaatst naar de zogenaamde Kaapse Vlakte, een soort woestijn 25 kilometer buiten de stad. Het was de tijd van het apartheidsregime, en een melting pot-regio paste daar uiteraard niet in. Gekleurde stadsbewoners werden dus simpelweg verbannen. Regisseur Blomkamp heeft dit gegeven uitgewerkt in een film – maar zeker niet op een clichématige manier.

Allereerst is er de stijl: de

Lees verder: District 9

H.P. Lovecraft: Against the World, Against Life

H.P. Lovecraft

Tussen alle verse-vaderperikelen is het me niet gelukt de boeken voor mijn leesclub op tijd uit te hebben. Eén daarvan was eigenlijk geen boek, maar een verhaal, en wel van H.P. Lovecraft, één van mijn favoriete schrijvers naast Poe en Neil Gaiman. Het betreffende verhaal heb ik nog niet uit, maar wel bovenstaand boek van Houellebecq over Lovecraft.

Het boek bevat van alles, zoals een voorwoord door Stephen King, twee verhalen van Lovecraft en meerdere bijlagen. Allemaal leuk en aardig,

Lees verder: H.P. Lovecraft: Against the World, Against Life

Goed gek

De meeste mensen lijden aan een bepaalde mate van conformisme. Volwassenen zijn meestal onzeker en lopen daarom maar achter de massa aan of praten de massa na. Dat vind ik zelf ook handig, want dan hoef ik niet na te denken. Maar ik denk dat veel vervelende dingen in de wereld worden veroorzaakt door deze nare afwijking. Tijd dus om te proberen je kinderen niet in dezelfde val te laten lopen, zodat zij wel bewust, open, sympathiek én zichzelf worden of blijven. Vijf tips voor jou en je kinderen.

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling,

Lees verder: Goed gek

Kinderlokkers of xenofobie?

Een paar dagen geleden zat ik met mijn zoontje van drie in de bieb. Op de voorleestafel lag een mooi pop-upboek met het verhaal van Roodkapje. Mijn zoontje vond de uit het boek springende wolvenkop gelukkig niet eng, maar juist grappig. Dat was weer een opluchting. Het verhaal eindigde met een expliciet verwoorde moraal: ‘dus, kinderen, spreek nóóit een vreemde aan.’ Ik voegde er zelf aan toe: ‘nou ja, als je maar niet met vreemden meegaat.’

Lees deze column verder op Ouders Onderling.

(Ouders Onderling, 2014)