Tjielp tjielp

Polycaeta

Illustratie: Polycaeta

Het is weer boekenweek, en voor wie het niet wist: het thema dit jaar is ‘dieren’. Zoals elk jaar weer een veel te breed thema (leuker was bijvoorbeeld geweest ‘insecten’ of ‘gelede wormen’), maar wel een thema dat mijn goedkeuring heeft. Zo liet gisteren Thomas Rosenboom op het journaal zijn konijn zien en Mensje van Keulen haar poes (dat laatste is een citaat van M, gisteren, op de bank).

Op de leesclub waar ik bij zit, hebben we weinig aandacht besteed aan het thema, alhoewel er op de plaats van de bijeenkomst, Huize M&A, net als bij Rosenboom konijnen door de kamer liepen. Na de bespreking van de door iedereen gelezen Japanse seksroman werd nog even overwogen voor de volgende keer Koolhaas te lezen, maar dat werd door de meesten als kwalitatief slechte literatuur beschouwd. Ook Haas, Shardik, die Verwandlung, On the origin of species en het gehele oeuvre van Neil Gaiman kwamen er niet door. (Neil Gaiman heeft niks met dieren te maken, maar ik probeer het toch elke keer weer.) Het werd een boek van Daniel Kehlmann, van wie ik zelf nog nooit had gehoord.

Ik heb zelf dus maar de Schotse hooglander bij de horens gevat door na college Natuurtechniek het door de docent aangeprezen boek Darwins hofvijver over het uitsterven van alle cichliden in het Victoriameer te lenen bij de bieb, om zo deze regenachtige week toch nog als een brave groene lezer door te komen.

(Caviazwerm, 2009)

Geen reacties mogelijk