Waarom ouderen eerder sterven door babytaal

Ooit werden grootmoedertjes en grootvadertjes oud – zo oud dat ze stokoud waren en niet eens de tijd namen om te sterven. Dat was een lange tijd geleden: in de tijd dat er geen mensen geboren werden. De mensen waren er gewoon en bleven gewoon. De mensen verloren wel op een gegeven moment hun tanden en dan gingen ze beschuit eten.
Op een dag klaagde grootvadertje: ‘grootmoedertje, waarom moeten we altijd beschuit met kaas eten. Ik zou wel eens beschuit met muisjes willen eten.’
Daarop antwoorde grootmoedertje ‘grootvadertje, je weet toch dat dat alleen kan als er een mensenbaby wordt geboren – en dat is nog nooit gebeurd.’
‘Grootmoedertje,’ zei grootvadertje, ‘waarom worden er geen mensenbaby’s geboren?’. Grootmoedertje dacht na en floeps! daar was de gedachte al geboren en met de gedachte de wens en met de wens een baby. De eerste. Grootvadertje kocht blij muisjes voor op beschuit en at deze met smaak.
Andere grootvadertjes hadden gezien wat er was gebeurd. ‘Grootmoedertje,’ zeiden zij ‘waarom is er maar één mensenbaby geboren?’ – floeps! – ‘grootmoedertje, waarom zijn er maar twee mensenbaby’s geboren?’ – floeps! In minder dan een dag aten alle grootvadertjes beschuit met muisjes en zat de wereld vol baby’s. De grootmoedertjes wisten niet wat ze met die bergen aan baby’s aan moesten. Uit wanhoop staken zij alle kindertjes neer (dit staat in de Oude Geschriften en wordt de Bettelhemse kindermoord genoemd – waarom is een raadsel).
Eén kindje overleefde de slachting echter. Dit ontstak in grote woede, haalde een tempelmarkt neer en zei: ‘zowaar ik je zus ben,’ (ook deze woorden zijn nog steeds een raadsel) ‘er zullen immer baby’s worden geboren, maar de ouderen zullen sterven om voor ons plaats te maken. Wanneer er tot hen wordt gesproken in onze taal, zullen zij eerder sterven.’

En zo komt het dat ouderen eerder sterven door babytaal.

(Caviazwerm, 2008)

Geen reacties mogelijk