Zo’n platte

oude tv

Foto: Andy Mabbett – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=23069417

Toen ik ging studeren had ik geen tv (ook nog geen computer trouwens). Ik leefde zogezegd in een spreekwoordelijke kartonnen doos. ‘Mijn’ eerste tv was de gang-tv op Hoogeveldt, te delen met veertien andere ganggenoten. Na enige maanden gaf dit apparaat alleen nog de kleur groen weer in twee tinten (enigszins-donkergroen en donkergroen) en ging het soms vanzelf uit. Maar zoals het arme studenten betaamt, ging het ding pas weg toen het alleen nog zwart weergaf.
‘Mijn’ tweede tv was die van M., toen we gingen semisamenwonen: kamer x op de nieuwe studentengang was mijn studeerkamer annex onze slaapkamer – kamer y was M’s studeerkamer annex onze woonkamer met tv. Het was een oud klein Philips-kleurtje en het stierf een zachte dood.
De derde tv was eveneens een tweedehands via-via Philips-kleurtje, de vierde een tweedehands via-via vrij grote zwarte zware beeldbuis. Die was er gekomen omdat die luxer was dan die derde tv. Maar deze vierde tv was te modern om oud te worden en ging al snel henen. Even hadden we de derde tv weer terug (zuinig bewaard voor het geval er een oorlog uitbrak of een financiële crisis ofzo), maar die heeft het een week geleden ook begeven. Dat wil zeggen: die brandlucht leek ons niet natuurlijk.

Nu hebben we een nieuwe tv, vers uit een winkel. Hij is plat, onze dvd-speler kan erop worden aangesloten, er is een afstandsbediening bij én het heeft teletekst. Er kan zelfs (voor later?) digitale tv mee worden uitgezonden en het kan aan een computerinfuus.

M en ik kunnen eigenlijk deze voor ons futuristische luxe nauwelijks aan, en roepen nog elke avond: ‘Laten we vanavond tv kijken of een dvd opzetten,’ om vervolgens samen met een warme lach als op het gezicht van een kind dat voor het eerst zakgeld heeft gekregen en voor een snoepwinkel staat, hand in hand naar de nieuwe, nog uit staande tv te turen.

(Caviazwerm, 2009)

Geen reacties mogelijk